Om dit probleem op te lossen, besloot ik mijn oom, een berggids, te ontmoeten en hem te vragen of ik tijdens mijn vakantie de Kilimanjaro met hem mocht beklimmen. Hij stemde toe. Mijn moeder weigerde echter, omdat ik te jong was, en ondanks pogingen van familieleden om haar over te halen, weigerde ze nog steeds. Desondanks besloot ik zonder haar toestemming de berg op te gaan, via de Machame Route. Dit was heel, heel zwaar. Ik was jong en in die tijd was er geen limiet op het gewicht dat een drager mocht dragen – soms was dit meer dan 30 kg. Gelukkig slaagde ik erin deze tocht te voltooien en kwam ik veilig terug. Toen ik thuiskwam, huilde mijn moeder toen ze zag hoe moe ik was.
Uiteindelijk gaf ze toe en accepteerde ze dat ik de berg moest blijven beklimmen. Verdere tochten tijdens de schoolvakanties hielpen me om genoeg geld te verdienen om de ziekenhuiskosten van mijn vader te betalen. Het hielp me ook om mijn schoolgeld te betalen.
Toen ik in het vierde jaar van de middelbare school zat, ontmoette ik een Duitse vrouw in een van de trekkinggroepen die vroeg waarom ik op zo'n jonge leeftijd dit zware werk deed. Toen ik haar uitlegde dat ik dit werk moest doen om geld te verdienen voor mijn schoolgeld, was ze zo verdrietig, en aan het einde van de reis stond ze erop mijn schoolgeld en de rest van de ziekenhuisrekening van mijn vader te betalen. Hij had een operatie ondergaan, die ik kon betalen dankzij de hulp van de Duitse gast. Na mijn middelbare school heb ik geen verdere opleiding gevolgd, maar ben ik naar Arusha gegaan om ander werk te zoeken. Dat was niet makkelijk, dus besloot ik een ander familielid in Arusha te vinden die ook gids was. Met zijn hulp ben ik in 2003 weer gaan wandelen als drager.
Ik had genoeg geld gespaard voor de kosten van Mount Meru Wildlife College in 2004/2005. Daarna hoorde ik dat er een training werd gegeven in Kilimanjaro National Park, en ik kon me daar inschrijven. Gelukkig werd ik gekozen als berggids en slaagde ik in 2006 voor de cursus. Dit is mijn verhaal over hoe ik berggids ben geworden. Sindsdien heb ik voor veel verschillende, kleine bedrijven gewerkt, maar uiteindelijk besloot ik me bij Easy Travel and Tours aan te sluiten, omdat het een bedrijf is dat zijn bemanning uitzonderlijk goed behandelt en hen ook zeer goed betaalt in vergelijking met de bedrijven waar ik eerder heb gewerkt. Ik ben er trots op berggids te zijn bij Easy Travel and Tours.
Mijn favoriete park in Tanzania is Serengeti National Park vanwege de indrukwekkende gnoemigratie. Deze migratie van meer dan een miljoen kuddedieren begint in Serengeti National Park en gaat continu omhoog naar de Masaai Mara. Gnoes, zebra's en antilopen worden gevolgd door waakzame roofdieren zoals de leeuw en de hyena. Wanneer de migratie terugkeert naar de vlaktes van Serengeti, is dit het hoogtepunt van de vele dingen die ik zo geweldig vind aan dit park. De roofdieren hangen rond met hun welpen en je kunt de gnoes zien bevallen. Het is een ongelooflijk schouwspel, het meest verbazingwekkende dat ik ooit in mijn leven heb gezien!
Mijn favoriete gerecht is ugali met vis. Dit is een lokale Tanzaniaanse maaltijd die de meeste mensen lekker vinden omdat het zowel gezond als betaalbaar is. Ugali is overal in Tanzania makkelijk te vinden. Geniet ervan met groenten, melk of vlees – en het smaakt nog steeds heerlijk!
Mijn favoriete hobby is wandelen, omdat het mijn lichaam fit maakt. Sporten is goed voor mijn werk. Als ik in de stad ben (thuis), krijg ik niet de kans om veel te sporten. Mijn fysieke gezondheid verbetert door te wandelen. Wandelen biedt iedereen ook de mogelijkheid om prachtige landschappen te zien en een band op te bouwen met verschillende mensen van over de hele wereld.
Mijn favoriete tv-programma is voetbal kijken op de sportzenders. Mijn favoriete team in de lokale Tanzaniaanse competitie is Simba Sports Club, en in de Engelse Premier League is dat Arsenal. Als ze hun wedstrijden winnen, ben ik heel blij!
Mijn favoriete zanger is Bob Marley, omdat ik van reggaemuziek houd. Mijn favoriete nummer van Bob Marley is 'Africa Unite', omdat hij zingt over hoe alle Afrikaanse landen verenigd zouden moeten worden.
Voor velen zal een Kilimanjaro-tocht vol verrassingen zitten vanwege de uitzichten en het ongelooflijke landschap op de berg. De Kilimanjaro is de hoogste, beklimbare, vrijstaande berg ter wereld. Je hebt geen technische vaardigheden nodig om hem te beklimmen, maar hij is zwaar en uitdagend, vooral op de laatste dag. Het uitzicht vanaf de top is ongelooflijk, met de spectaculaire zonsopgang, de gletsjer en de sneeuw die zich uitstrekt over de hoge delen van de berg. Ik weet zeker dat elke trekker deze ervaring nooit zal vergeten!
Mijn favoriete route is de Lemosho-route, omdat het westelijke deel van de berg een prachtig landschap biedt. Bovendien biedt de route je vanaf het begin een echte uitdaging en bereidt het je lichaam voor op de lange wandeling op de laatste dag. De uitdaging gaat door op dag 2, en deze route bevordert ook de acclimatisatie in vergelijking met andere routes, die rustiger zijn en niet voldoende tijd bieden om te acclimatiseren.
De ervaring die Easy Travel biedt is uitzonderlijk en biedt een hoog serviceniveau dat de meeste andere bedrijven niet bieden. Ze leveren tenten van hoge kwaliteit en zorgen goed voor het bergpersoneel en de trekkers. Ik raad Easy Travel and Tours aan voor trekkingtochten of safari's, want ze zijn het beste bedrijf in Arusha, Tanzania.
Mijn favoriete maand van het jaar om te klimmen is augustus, omdat dit een 'droog seizoen' is – en het is warm. Overdag is er veel zonlicht en is de kans op regen kleiner. 's Nachts is de hemel helder en vol sterren. Daarom raad ik trekkers aan om de Kilimanjaro in augustus te beklimmen.
Mijn favoriete deel van de Kilimanjaro is de Barranco Wall vanwege het adembenemende landschap en het uitzonderlijke uitzicht op de bergtop, vooral vanaf de top van de Barranco Wall. Het is een uitdaging om de muur te beklimmen. De meeste trekkers komen bij de Barranco Wall aan en schrikken omdat het onmogelijk lijkt om de muur te beklimmen. In het begin voelt dat ook zo, maar uiteindelijk bereiken ze de top. Aan het einde van elke klim via de Lemosho-route vraag ik de trekkers: 'Wat was jullie favoriete deel?' – en ze antwoorden altijd: 'De Barranco Wall.'
De meeste trekkers verwachten niet dat de uitdaging zo zwaar is, vooral niet op de laatste dag (de dag van de top), omdat dit de steilste en koudste tijd is. Bovendien zorgt de hoogte voor veel uitdagingen voor trekkers vanwege het gebrek aan zuurstof op 5000 meter hoogte en hoger. Mensen denken dat de klim gemakkelijk zal zijn in warme omstandigheden, omdat het ten zuiden van de evenaar ligt. Maar tijdens de klim, vooral richting de top, realiseren ze zich dat het misschien wel het zwaarste is wat ze ooit hebben meegemaakt – en misschien wel het koudste.
De Masaï-stam is een van de beroemdste stammen in Tanzania. Ze hebben een unieke, traditionele en heel andere levenswijze. De Masaï leven in het noordwesten van Tanzania. De Masaï zijn een van de stammen die van regio naar regio trekken, altijd op zoek naar verse groene weidegronden voor hun vee. Ze zijn wereldwijd beroemd om hun dans en 'sprong', uitgevoerd door jonge, ongehuwde mannen, 'morans' genaamd. Ze zeggen dat de Masaï oorspronkelijk uit Noord-Afrika kwamen, vervolgens naar Centraal-Afrika trokken, door Egypte, Ethiopië en Kenia, en uiteindelijk in Tanzania terechtkwamen. Vervolgens vestigden ze zich rond de Ngorongoro-krater, op zoek naar groene weidegronden.
'Jambo' betekent 'hallo'.
'Hakuna Matata' betekent 'geen probleem'.
'Lala Salama' betekent 'slaap lekker'.
Ik hoop dat de trekkers (aangenaam) verrast zullen zijn door de passie, kennis en service die ik bied tijdens de trektocht. Met 15 jaar ervaring als gids zorg ik er altijd voor dat ze in veilige handen zijn en veilig kunnen wandelen. Ik probeer humor te hebben en ik ben altijd blij. Een trektocht met mij zal – hoop ik – plezierig zijn.
Ten eerste moet je fysiek en mentaal goed trainen. Hoewel de Kilimanjaro niet 'technisch' is, is het nog steeds niet de gemakkelijkste berg om te beklimmen. Trekkers moeten fysiek en mentaal klaar zijn voor deze uitdaging. De meeste trekkers hebben zich voorbereid door te hardlopen, fietsen of heuvels te beklimmen om hun lichaam klaar te maken voor hun trektocht naar de Kilimanjaro. Trainen in de sportschool wordt ook aanbevolen. Trekkers moeten ook trainen voor de afdaling. Ik werk al lange tijd met trekkers, dus de afdaling kan een uitdaging zijn. Trekkers moeten zich voorbereiden op de kou, de hoogte en het gebrek aan zuurstof. Dit is het meest uitdagend op de laatste dag. Trekkers moeten trainen voor de effecten van een gebrek aan zuurstof door hoog te wandelen en vervolgens laag te slapen of door de zuurstofkamer te gebruiken om hun zuurstofniveau op peil te houden.
Sinds 2007 heb ik de Kilimanjaro 296 keer beklommen als berggids. Ik heb met klimmers van alle leeftijden geklommen, de oudste was 86 jaar oud en de jongste slechts zeven jaar oud. Ze hebben allemaal onder mijn begeleiding de top bereikt! Ik heb ook blinde en mindervalide trekkers begeleid op de Marangu Route – en zij hebben de top bereikt!
De hoogte is een van de grootste uitdagingen, omdat het gebrek aan zuurstof problemen veroorzaakt zoals vermoeidheid, misselijkheid of slaapgebrek. Wanneer trekkers grote hoogte bereiken, vooral boven de 3000 meter, beginnen ze symptomen te ervaren zoals vermoeidheid, hoofdpijn, kortademigheid, misselijkheid, maagklachten of een gebrek aan eetlust. Veel van deze bijwerkingen worden veroorzaakt door een gebrek aan zuurstof. Al deze factoren maken de Kilimanjaro tot een enorme uitdaging!
Neem een positieve mindset aan. Concentreer je erop dat je de Kilimanjaro gaat bereiken en het gaat halen! Soms kun je trekkers adviseren om Diamox te gebruiken als preventie. Maar trekkers moeten ook meer dan 3 tot 4 liter water en andere vloeistoffen zoals sap en soep drinken, dat zal hen helpen. (Diamox kan tekenen van hoogteziekte maskeren.) Ik raad trekkers aan om goed te eten en goed te slapen tijdens de wandeling.
Er kunnen problemen ontstaan als trekkers besluiten het advies van hun bemanning te negeren, ook al hebben de bemanningsleden veel ervaring.
Op een keer negeerde een trekker herhaaldelijk mijn advies, ondanks dat hij zich niet lekker voelde. Halverwege de berg moesten we hem zelfs een verklaring laten tekenen, omdat hij zo koppig was en erop stond door te gaan.
Op een ochtend, toen ik hem wilde wekken, reageerde hij niet – sterker nog, hij was bewusteloos, en we moesten hem de berg af dragen. Gelukkig herstelde hij volledig nadat hij het basiskamp en vervolgens Moshi had bereikt. Maar zijn koppigheid had hem fataal kunnen worden.
Bekijk wat onze gasten te zeggen hebben

Ontdek de ongerepte magie. Easy Travel maakt elk moment onvergetelijk.
WhatsApp ons